Archive for the ‘Ülge GÖKER’ Category

YALNIZLIĞA TUTUNCA YAŞAM SEVDA BİR YÜK(MÜ) YOKSA ÇEKECEĞİMİZ BİR HASRET(Mİ) KALIYOR GERİDE

YALNIZLIĞA TUTUNCA YAŞAM SEVDA BİR YÜK(MÜ) YOKSA ÇEKECEĞİMİZ BİR HASRET(Mİ) KALIYOR GERİDE

Umutların tükenmişliğinde
Yalnızlığın hırçın kollarında
Var olmayan bir hayale
Daldıkça dalıyor yüreğim
Kimi zaman bir dost arıyor
Kimi zaman yalnızca anneyi…
Kah!
Şefkate susuyorum çöllerde
Kah!
Sevgiyi özlüyorum aşk denizinde
Denizi doğayı seyrederken
Dağlardan!
Yamaçlardan iniyorum
Ruhumun!
Bomboş derinliklerine
Çığlıklarından ürküyorum ruhumun
Kulaklarıma!
Pamuklar tıkamak istiyorum
Yalnızlığa direniş çığlıkları
Read the rest of this entry »

YAŞAMIN ANLAMINI SENDE BULDUM(MU) VE NEREDE KAYIP ETTİM BEN

YAŞAMIN ANLAMINI SENDE BULDUM(MU) VE NEREDE KAYIP ETTİM BEN

Kendi doğrularımı kaybettim yanlışlarımda… Çalkantılı ikilemlerin çifter çifter devir daim yaptığı ruhumu arıyorum, buram buram sensizlik kokan benliğimde bensizliğimde… Tıpkı koca bir deryada bıraktığım, deryadan farksız bir katrenin izini sürmek istercesine… Bilmiyorum nedendir bu ulaşmak istemezlik ruhuma! Çok da seviyorum kendimi oysa? Gel gör ki ben olmak istediğim ben’e bir arpa boyunu geç; bir karınca adimi kadarcık dahi yaklaşamıyorum annem. Sen kadar kendimedir de hasretliğim.
Kana kana içmek istedim hep sevgiyi verilebildiği ölçüde. Bilhassa seni ve sevgini yaşayıp kazımak isterdim her zerreme…

Fakat ben seni tanıma fırsatını bulamadan meçhuller alıverdi seni… Seni tanıyamamakla beraber; asılsız benliğimle dolanıyorum dünya denen mekanda, o günden bugüne. Üzgünüm annem! Ben de istemiyorum ruhumun böyle silik silik varlık gösterisini. Onulmaz yaraların büyüdükçe, büyüyüşünü engelleyemeyişim acıtmaz mı ki beni sence? Olmak istediğim örnek bir benlik değil ki beynimdeki: Read the rest of this entry »