YAŞAM, HEP ÇOCUK OLARAK KALSA(MI) ACABA

Korkularımı
Sevinçlerimi
Paylaştığım ilk aşkım
Bilmem sende hatırlarımsın
Ama
Ben o günlerin her anını
Üzüntüsü
Sevinci
Ve tüm sıcaklığıyla
Hala yaşıyorum
Beraber başlamıştık
İlkokula
Beni babam
Seni!
Annen getirmişti
İkimizin de yüreği
Heyecandan çarpıyordu
Minik kuşlar gibi
İlk günden
Aynı masayı
Paylaştık seninle
Kalemlerimiz
Defterlerimiz
Bende olmayan
Sende olurdu
Kimsenin bilmediği sırlarımı
Duygularımı
Yalnız sen bilirdin
Hatırlıyor musun
Nadir alınan şeyleri
Çikolata
Gazoz
Şeker gibi
Hangimizde olsa
Hiç yalnız yemezdik
Teneffüs de
Bir köşeye oturup
Büyük bir ziyafet varmış gibi
Her çikolata
Her şeker
Her meyve
Bölünürdü ikiye
Yarısı senin
Yarısı benim
Nasılsın
Nerelerdesin
Kiminle sin
Ne aşklar yaşadın
Ne sevdalar
Belki de
Çocukların olmuştur
Kızların
Oğulların
Mutlumu sun
Yoksa hüzünlümü
Neleri başardın
Nelere
Yenik düştün arkadaşım
Seneler neler getirip
Neler götürdü senden
Bir gün
Bir yerde karşılaşsak
Tanır mıyım seni
Gülen gözlerinden
Tombiş yanaklarından
Tanır mıyım seni arkadaşım
Yoksa!
Seninde mi?
Saçların ağırdı
Gözlerindeki pırıltı
Sönmeye başladı
Senide mi?
Kimse anlamadı
Sende mi?
Mutsuz ve umutsuz
Kaldın arkadaşım
Ne oldu
Nasıl oldu
Hatırlamıyorum
Neden ayırdılar bizleri
O günün çığlık
Ve gözyaşları
Hala
Gözlerimin önünde
Gözden uzak
Gönülden de
Uzak olur derler
Yalan be arkadaşım
Yalan
Ne yıllar
Ne yollar
Nede bir ömür yeter
Seni unutmaya
Gel!
Gel tut ellerimi
Tut artık
Yine birlikte koşalım
Kır çiçekleri arasında
En güzel çiçeklerden
Taç yaparsın başıma
Güneşin batışını
Gecenin berraklığını
Gökyüzünde
Yıldızları seyrederiz seninle
Yüreğim sızlıyor
İçim buram buram
Adını sesleniyorum
Dağlara taşlara
Çıkan yankıyla
Belki duyarsın diye
Neredesin…
Nerede…
Çocukluk aşkım

SONGÜL TOKER
BOCHUM

www.songultoker.com

S-Toker@web.de

Bu Yazıyı Toplamda 805 Kişi Okudu

Tags: Şair, Şiir, Songül Toker