Ah ulan şerefsiz Kamil!
Beni bırakıp ta
Nereye gittin ulan
Hatırlıyorsun değilmi
Daha dün çocuktuk
Misket oynardık sokak aralarında
Erik çalardık komşu bahçelerden
Uçurtmalar uçururduk
Salardık gök yüzüne
Sanırsın!
Bulutlara deyecek
Sanırsın!
Güneşi yalayacak gibi
Sanırsın!
Hiç geri dönmeyecek gibi
Biraz daha büyümüştük
Kaldırım taşlarının arasına
Aynalar yapıştırdık
Kadınların bacaklarına
Daha iyi bakalım diye
Kızma be oğlum!
Derdim kirli çamaşırları dökmek değil
Hani!
Çocukluk ya
Aklıma geldikçe bende gülerim
Biraz daha büyümüştük
Gecekondu mahallesine gitmiştik
Fakir fukara açtı
Yakacak odunu yoktu
Yalın ayak geziyordu çocuklar
Ne yapar
Ne eyleriz.
Bu insanlara
Nasıl yardım ederiz dedik
Ve karar verdik
Banka soyduk
Allahına kadarda aldık
Bütün paraları
Ama kuruşuna dokunmadık
Kendimize sigara bile almadık
Dağıttık gece kondu mahallesine
Çıktık dağın yamacından
Seyrettik mahalleyi
Bayram havasına dönmüştü
Gecekondu mahallesi
Üç villa doluca şarabı
İçmiş gibi olduk
Ne günlerdi bee
Ertesi günü
Seni ihbar etmişler
Sen tutuklandın
On beş gün dayak yedin
İşkence gördün
Ama benim adımı vermedin
Fakat ben
Sensizliğe dayanamadım
Gittim
Kendi kendimi ihbar ettim
Sırf senin yanında olabilmek için
Uzun yıllar yattık içerde
Daha solumamıştık temiz havayı
Bir kurşun sesi
Ardından dur sesi gelmişti
Ve sen yığılmıştın kollarıma
Leylim ley türküsünü
Söyleyerek gittin
Beni yalnız bıraktın şerefsiz
Ben sensiz ne yaparım şimdi
Bir tek sen mi bıraktın beni
Kimler bırakmadı ki
Deniz gezmiş
Nazım Hikmet
Yılmaz Güney
Hasret Gültekin
Ahmet Kaya
Nesimi Çimen
Ha aşık Mahsuni de öldü
Oda orada
Bir ben kaldım
Yalnız başıma
Ha söyle Yılmaz abime
Bilir sinemadan
Nasıl rüşvet verilir
Söyle de
Belki Allaha rüşvet vermenin
Bir yolu vardır
Varsa bir yolu
Verin Allaha
Verinde rüşveti
Beni de aldırın oraya
Adam gibi adam
Kalmadı bu DÜNYADA…

ZEYNEL ABİDİN GÜNER

Bu Yazıyı Toplamda 301 Kişi Okudu

Tags: Şair, Şiir, Zeynel Abidin Güner