SEN KİM OLMALIYDIN YAŞAMIMIMDA, AŞK VE İNKARI YAŞADIĞIM HASRETİM(Mİ)SİN

Yaşamın anlamını yazdığım
Taş duvarlarda heceler
Senin
Resmini çizdiler bana
Hiç acımadan
Sen yaşam mıydın?
Benim için
Ne anlamın vardı sanki
Sıradan bir kadındın
Dünyamın yalnızlığını paylaşan
Öylemi idin gerçekten
Sen kimdin
Neden geldin
Suskun güncelerime
Bir harf bile değilken
Kocaman bir romanımı
Nasılda doldurdun
Habersizce
Ne kelimelerim hazırdı buna
Ne de ben
Çoğu zaman
Korkularıma sığınıp
Sana geldiğimde
Aşkında öfken gizliydi
Kaçtığımda
Mağrur bakışlarında
Hüzün
Dur gitme deyişinde bile
Acımasız yargılayışın
Çarmıha gerişin bedenimi
Sorgusuz sorgularında
Kimliğimin paramparça anlarında
Mahkum edişin
Yargısız infazlarında
Yinede sevdim seni kadınım
Tüm her şeye rağmen
Bende var olan
Duygularımın adına
Seninle yaşamak
Çok güzel be kadınım
Pişman olmadım
Seninle yaşanan anılardan
Sevmek seni
İhanet olsada bana
Varsın pişmanlıklarımda
Sevdamda konuk olsun
Yalnızlıklarıma
Sen değersin buna
Gülbeyaz’ım
Zor olan sevda değil
Taşımak onu
Ruhunun yalnızlığında
Ve korkusuzca
Hesaplaşması insanın
Kendisinde ki kendisiyle
Değilmi
Bana sorarsan
Cesaret edemediğin aşkın
Taşıyamadığın sorumluluğunu
Yıkarken omuzlarıma
Cesaret denizlerinde
Yelken açmaya
Ne kadar da hazırdın
Mağrur kılıcın
Gökyüzüne doğrulmuş
Savaş ve aşk şiirlerinle
Asarken garip gölgemi
Sevdanın çınarına
Ne kadarda acımasız
Öfke doluydun
Ve ben yalnızdım
Aşkının limanına sığınmış
Küçücük bir çocuk gibiydim
Sana inanmış
Ve güvenmiştim
Sen!
Sorgulayan savcım
Acımasız hakim’mim
Ve yaşamımda ki günahın
Şahidiydin
İflas etmiş hayatımın
Cezaevinde
Bekleyen gardiyanım
Olurken sen
Birde acımasız
Eleştiri oklarını yollarken
Suskunluğun suskun denizinde
Yorgun kulaçlarımla
Limanına çıkmaya çalışırken
Tüm yelkenlerim paramparça
Delik deşikti karinam
Yinede sitemsiz
Sevmeye devam ettim seni
Gülbeyaz’ım
Beklentisiz beklentilerde
Anlamanı bekledim
Beni çırılçıplak
Sendeki beni değil
Bendeki beni anlayarak
Sığınmak aşkının girdabına
Ve orada boğulmak
Yinede geç değil
Sorgusuz akşamların şafağında
İhanetimin bendeki özgürlüğünde
Seni kendimce seviyorum
Yorgun bedenimin
Buruk tebessümünde beklemekteyim
Bir tanem
Gülbeyaz’ım

FATİH MEHMET YILDIRIM
25.05.09 TIRAK OBASI/ŞAHMAT KAFE&BİSTRO MERSİN
FERİT VE TUTUŞTU ŞAFAK EYLÜL’DE
Romanın yazarı ve şair
fmyildirim88@hotmail.com
www.fatihmehmetyildirim.com
www.songultoker.com
www.genelce.com
www.altustolus.com
www.welatperwer.com
www.ozgurmedya.eu
www.yazindergi.com

BU ŞİİR, SEVDANIN ŞEHRİ GÜZEL KADINIM, BANA AŞKI ÖĞRETEN GÜLBEYAZ’A YAZILMIŞTIR

Bu Yazıyı Toplamda 1235 Kişi Okudu

Tags: Fatih Mehmet Yıldırım, Şair, Şiir