Dimitri’nin babası
O pos bıyıklı sevecen adamı
Şimendifer marka köstekli saatiyle
Hep dururken görürdüm
Köşe başında
Karımın üvey dayısı,
Dünya iyisi
Nasılda üzülmüştü giderken
Yüz yıllardır yaşadığı bu kasabadan
Oğlu Dimitri
Babasının çok sevdiği
Vatanı dediği
Buraları ziyaretinde
Anlattı,
Alışamadı karşıdaki vatanına
Bu kahıra dayanamadı
Bir türlü kabullenemedi
Hissedemedi kendini
Anavatanı denilen sürgün diyarında
Yaşamın anlamsız duruşunu
Kaldırmadı kalbi
Çok günler
Mektup kuşlarıyla selam yollardı
Gerçek vatanına
Ege’nin karşı kıyısındaki
Dedelerinin mezarı olan
Kasabasına
Hep kızardı bana
Götürmüyorum diye doğduğu topraklara
Ölürse bile insan gurbette
Evladın görevi
Gömmeli babasını vatanına
Utandım kendimden,
Dimitri’den, Kosta’dan
Artık kaybolmakta renkleri
Suskun Anadolu’nun
Acısı
Tatlısıyla
Yaşanmışı
Kaygısıyla
Ermeni’si
Rum’u
Yahudi’si ile
Dimitri benim arkadaşım
Dimitri benim kardeşim
Dimitri benim düşmanım
Dimitri benim kayb ettiğim yıllarım
Sevincim
Kederim
Yalnızlığım

FATİH MEHMET YILDIRIM
http//www.fatihmehmetyildirim.com
www.yildirimfm@hotmail.de
ŞAİR VE ROMAN YAZARI