Ben daglara aşıktım
Daglar bana
Birde yüregimin orta yerinde
Yaşayan Keje’ye
Geçit vermezdi aşiretin töresi
Ondan sığınmışam
Namus bekçisi karlı doruklara
Ondan çıkmış lo, adım Eşkiyaya
Ne sırtından vurmuşam adamı
Kahpe pusularda kancıklamışam
Ne çalmışam garibin
Ekmegini, namusini
Geçit vermemişem hainlige, kahpelige
Bir dostluga gönül koymuşam
Birde gönül bahçamın son gülü Keje’ye
Dostum vurmiştir beni sırtımdan
Sayki iki küregimin ortasina
Saplamişdir pasli hançerini
Ölmemişem, yaşamişem
Dosta, düşmana inat
Demişemki
Göktem duran şu yıldizim varya
Ağmadıkça yere
Hangim yıldız kayarsa kaysın Keje’m
Ben söz vermişem sağa
Ancak senin kollarınde Azrail ilişir bağa
Korkma Keje’m korkma
Dünyam durdukçam senin içim
Yaşayacak, ölmeyecek Keje’m, Eşkiyan
Dostin pusisinde bilem ulan
Dostin pusisinde bilem
Mapus yatmişam
O daglar padişahı ben
Yoksillige yenilmişem
Ama baş egmemişem agaya, bege
Gene Eşkıya olmişem içerde
Gardiyana, müdürine, namussize
Şaşırmişem be Keje, şaşırmişem
Namussizlik mapusta diz boyi
Yigit vatani digem ögretmişlerdi bağa
Megersem olmiş gancik vatani
Temizlem, temizlem bitmemekte
Bi namusli gençler kalmiş
Onlarımda adi, benim gibim Eşkiya
Bi onlarin yaninde rahat etmişem
Birde yoksil, garibin yaninda
Sonram çıkmışam mapustan
Düşmişem kanlimin peşine
Duymuşam zenginmiş gavat
Beni satma karşiligi
Agalar, begler altin yagdirmişler
O altinlarım ilem
Zorinen almiş seni
Geye kahpelik etmiş
Ölmiş demiş Eşkıya
Ben gözlerim ilem görmişem demiş
Ellerim ilem koymuşam demiş kabrine
Aslımda dogri söylemiş namussiz
Begi o gün sayki öldürmüşler
Duymuşsan inanmamişsen
Direnmişsen Keje’m, direnmişsen
Ne çaradırki yetmemiş töreye
Verilen başlık parasına hökmün
Duymuşamki o gün, bu gündir
O kurban oldigim diline
Kilit vurmuşan, konuşmamışan
Bi Allahın kulu ilem
Sonram duymuşamki
O gavat vurdurmaga beni
Çakallar tutmiş, haginler
Ben sensiz çoktan ölmişem Keje’m
Ölmeg dedigin nedirkim
Pusularım yıkmışam
İhanetleri dagıtmışam
Gelmişem şehere
Lakim şaşırmışam
Bu şeher dedikleri yer
Cehennem be Keje’m
Namussizlig, namustan degerli
İhanat, dostlıhtan
Para deysem Allahtan degerli
Bi insan degersiz
Bide buralarda haşam Allah
Para ilem haraç, mezat satıylar
Hemide onin adına
Bizde bi agalar yapardi o işi
Bide şehler, şıhlar
Burada isem herkes yapmakta Keje’m
Haşa Allahı satmakta köşem başlarinda
Sonram bulmuşam ganlımin yerini
Yani dün gardaş dedigim
Sırtımi korgmadan döndigim
Namussızlıgın ne oldigini
Ondan ögrendigim
O bok böcegini bulmuşam
Geçmişem karşısına
Bakmışam yılanin gözlerine
Çekmişem silahimi
Dayamışam alnına
Demişem
Neden yapmışan bu kalleşligi ulan
Dostliginin degeri altinlarmıydı
Degermiydi beni satmaya
Üç beş kuruşa
Demişki bağa
Ben satmışam dostumu
Keje’nin ugruna
Bende sevmişem senin gibim
Ama senden daha fazla sevmişem
Ugruna can dostum satacak kadar
Ya sen ne yapmışsan Keje için
Satmışmısan dostun dedigin adamı
Sevdigin kadının, Keje’nin ugruna
Kolim kanadim kırılmıştir Keje’m
Vurmamışam namussizi, hayini
Bırakmışam, zatan Azrayili bekler kapıda
Sonram sağa gelmişem
Çözülmüş
O kurban oldugum dilinin kilidi
Konuşmuşsun benimle
Hasret kaldıgın laflarla
Bağa anlatmışsan her bi şeyi Keje’m
Eşkıya’na anlatmışsan
Yaşanan bu çakkallar sofrasini
Bağa sarılmiş, ağlamışsan
Kavlimizi yerine getir demişsen
Al götür demişsen beni buralardan
Demişem sağa
Gelecegim Keje gelecegim
Senim götürmege
Lakin tutamamış
Eşkıyan sözünü can kurban
Şeherde dost bulmişem
Genç, civan mert
Hemde delikanlı
Yiğitmi yigit
Can parasi içim gelmişem kanlıma
Dost çarası içim
Kurban olam yoluna
Ne çara
Muhtaç kalmışşam dostliğin yolina
Demişem gavat can parana
Senim affetmişem
O namussiz senim istemiş
Dostimin can pahasına
Eşkıyan satmişdir seni
Dostliğin adına Keje’m
Anlamişem yılanin derdi nemiş
O dostini satti Keje yolina
Ben satmışam Kejemi dost yolina
Emme o yinem ihanet etmiş baga
Ölmiş dostlarim
Ve ben öldirmişem oni
Ve dostlarimi öldirenleride
Afet beni Keje, affet
Birazdan yıldız kayacak
Ağacak yeryüzüne
O eşkıyanın yıldızı
Çünküm İhanat etmişem
Keje’nin dünyam durdukçam
Duracak aşkına
Bag yıldızım kaymakta
Ve ben ağmaktayım
Uzat ellerini baga Keje’m
Uzat ellerini
Eşkıyan, dünyam durdukça
Duracak dedigin yıldızıyla
Yoğ artık gökler de
Ağla Keje’m, eşkıya na ağla
Son eşkıyada veda ediyor
Yıldızlarla birlikte dünyaya

Fatih Mehmet Yıldırım
Ferit ve tutuştu şafak Eylül’de romanının yazarı
fmyildirim88@hotmail.com
fatihmehmetyildirim@fatihmehmetyildirim.com
09.11/05.12.08. Mersin ve Mannheim
Bu şiir Mersinde başladı ve Almanyada bitti. Bu şiiri EŞKİYA filmden esinlendim, ne güzel filmdi dostlar, o filme layık bir şiir olmasa da ben böyle yazdım. AFFOLA